Пайк

ХАБАРҲО

Ҷашни Истиқлолият 9 сентябр аст ё 8?

Рӯзи 9 сентябр дар тамоми шаҳру навоҳии кишвар тинҷиву хомӯшӣ ҳукмфармо буд. Ин хам дар ҳоле, ки бояд дар тамоми кишвар ин рӯз ҷашну сур бошаду мардум бо либосҳои идона равуо кунанд. Насли мо дар замони Шӯравӣ басо ҷашнҳо дидаасту раҳпаймоиҳо. Мо ба чунин ҷашни ба мотам монанд одат накардаем. Қариб дар сартосари кишвар ҷашни Истиқлолияти кишвар 8 сентябр баргузор гашт. Чаро, ба чӣ хотир? Боз ҳам барои он, ки мо миллати чапан ва якфуға буданамонро исбот кунем? Ҳамонгуна, ки ҳар сол идҳои мусалмониро тамоми ҷаҳон дар як рӯз мо ҳатман дар дигар рӯз ҷашн мегирем.

Ҳунарнамоии як ҳофиз ҷашни истиқлолият буда наметавонад

Ин бор ҳам дар тақвими миллат омадааст, ки ҷашн 9 сентябр, аммо мо ҳатман ба қонунҳои қабулкардаи давлати худ итоат накарда онро як рӯз пеш, яъне 8 сентябр ҷашн мегирем. Инро ҳам ҷашн гуфтан мушкил аст. Ҷашнҳои мо миллати ориёӣ ин замон иборат аз як консерт шудааст. Тамоми шаҳр дар гӯшае ҷамъ мешаваду як ҳофиз як ду соат суруд мехонад. Бо ҳамин масъулин ҳисобот медиҳанд, ки ҷашни истиқлолиятро бо шукуҳу шаҳомат ҷашн гирифтанд. Ин маънои онро дорад, ки ҳамон Зафарча, Амонқулова, Шабнами Сурайё суруд бихонанд ҷашни истиқлолият аст. Ба андешаи мо суруд хондани як ҳунарманд ба ҳеҷ ваҷҳ ҷашни истиқлолияти як ватан, ки ба ҷони ин миллат баробар аст, шуда наметавонад. Фаромуш набояд кард, ки бошукӯҳ ҷашн гирифтани рӯзи Истиқлолияти кишвар барои насли наврас дарс асту панд. Магар замони Шӯравӣ ҳукумати вақт гулу гумроҳ буд, ки дар рӯзҳои 7 ноябр- ғалабаи Инқилоби Октябр, 1 январ Соли Нав, 1 май рӯзи якдилии меҳнаткашон бо он ҳадд ҷашну сур барпо мекард? Муқоиса кунед, ки ватандӯстӣ дар он давра хуб буд ё дар даврони мо. Чаро мо фарҳанги ҷашнгирӣ ҳам надорем? Зебу зинати ҷашни Истиқлолият ҳамон раҳпаймоӣ ва парчамбардорӣ асту гулҳоро алвонҷ дода, шаҳрро оро додан аст. Ба хотири «ягон ҳодисаи нохуш нашудан» бисёре аз муқаддасотро аз даст додаем. Дар бораи пойгаи мошин ё мотосикл сухан гуфтан дар замони мо анқариб ҷиноят аст. Варзишгарони мо дар риштаи муҳорибаҳои тан ба тан шӯҳраи ҷаҳон мегарданду тамоми ҷаҳон васфи онҳоро мекунаду мо миллати ҳалиму меҳрубон аз он ёд кардан намехоҳем, балки ба ҷои он варзишгареро дар риштаи гуштин ё шоҳмоту футбол васф мекунем, ки дар мусобиқа байни 8 ҳарифи худ ҷои 9-умро гирифтааст.

То ба кай мотами заифии миллат месароем?

То ба кай ба миллат панди заиф будан медиҳем? Ин миллат ҳеҷ гоҳ заифу нотавон набуд. Агар мо бихоҳем, ки сулҳи мо пойдор бошад бояд ҷангро биомӯзем! Бояд ба ҷаҳониён нишон диҳем, ки бо вуҷуди он, ки миллати тоҷик дастрасӣ ба бомби атомӣ надорад, аммо ончунон ватанро дӯст медорад, ки то қатраи хуни охирин омода аст барои ҳифзи ватан бо бомбдорон биҷангад. Нишон додан лозим, ки ин миллатро нест кардан имкон дорад, аммо тарсондан не!

Ҳамин тавр заиф бимонему як умр панди заифӣ гӯш кунему то 90 солагиамон дар ғами модаронамон бисӯзему бигирем аз ҷаҳон ормонӣ меравем. Ҳар саҳар тариқи чанд шабакаи телевизионӣ чанд ровии абрупайванд ватан гуфта мегирянд, гӯё сабаби мотами ватан гирифтан пайдо шуда бошад. Чун аз гуфтани вожаи «ватан» фориғ шуданд, модар гуфта ба гиря медароянд. Чунин баромадҳоро тамоми миллат тамошо карда батадриҷ заиф мегардад.

Александр қаҳрамони миллии тоҷик аст ё Спитаман?

Имрӯз ҳар куҷо бингарӣ васфи Александри Македонӣ аст. Бузаргтарин, Нодиртарин ва зеботарин кули Тоҷикистон Искандаркул аст. Чаро!? Чаро мо муқаддасоти табиатамонро ба номи хунхортарин душманонамон мегузорем? Охир қаҳрамони миллати мо Александр набуд-ку. Инро таърих не, азизон, хиёнат меноманд.Тариқи шабакаҳои телевизионӣ басо шунидаам, ки гуфтаанд, ана инҷо Александр панҷаашро ба харсанг задаасту панҷ чашмаи оби зулол  баромадааст. Ана инҷо аспи дӯстдоштаи ӯ Бусефал ба об ғарқ шудаасту аз муҳаббати зиёди миллат ба ин лашкаркаш кулро Искандаркул номидаанд. Ба ҳеҷ ваҷҳ ин хоинон шунидан намехоҳанд, ки Спитаман баҳри дифои ин ватан бо урдуи ваҳшии мақдунӣ чӣ диловарӣ нишон дод, Катан бо нархи ҷон ватанро муҳофизат кард, Вастан баҳри  дифои ин ватану ин миллат чӣ ҷонбозиҳо кард? Инро худи муаррихони Юнони қадим шаҳодат додаанд на тоҷикон. Ҳамин Александри қаҳрамони хоинони миллати мо буд, ки аз Мароқанд (Самарқанд) то Киресхата (Истаравшан) қатли ом гузаронда, 120 ҳазор суғдиро аз дами теғ гузаронд. Он замон теъдоди суғдиҳо дар маҷмӯъ 1 миллион набуд. Яъне даҳяки миллатро кушт. Баъди он, ки Киресхатаро ишғол кард дар ҳамин шаҳр 8 ҳазор занону кӯдаконро аз дами теғ гузаронд.

Баъзеҳо аз Рухшонаки тоҷикро  ба занӣ гирифтани Александр имрӯз ифтихор доранд. Ҳатто ақидаеро ҳам рӯйи кор оварданӣ мешаванд, ки баъди духтарро ба занӣ гирифтан ба ин миллат раҳм кард. Наход мо то ба ин дараҷа заифу тарсу бошем, ки аз пушти «чиз»-и як зан лоиқи тараҳҳуми як қотил қарор бигирем!? Шахсан ман аз он тоифа нестам. Балки ман аз тоифаи Спитаман ва Катан барин родмардонам, ки аввал ҷӯйҳои хуни душманро ҷорӣ карданд баъд барои ватан мардонавор ҷон доданд. Ман аз табори Рухшонакҳо нестам, ки дар таги пои хунхортарин душмани миллат бихобад! Ин саги зард аз ҳамтоҳои баъдинаи худ- урдуи араб, Чингизхон дар разолату ваҳшоният заррае кам набуд. Аз қадамҷои ин тоифа ва ҷои панҷаҳояшонон ба ҷуз хун чизе дигар намебарояд.

Нафрат ба душман ҳуввият аст

Агар мо бихоҳем насли наврасамон ватандӯст шавад, бояд коре кунем, ки ин насл душманони миллатро душман бидонад ва ба онҳо нафрат дошта бошад на муҳаббат. Бас кунед васф кардани хоинонро, зинда бигардонед қаҳрамонони миллати худамонро, агар мехоҳед, ки мардум миллатдӯст шаваду ватандӯст ва ҳуввияти миллӣ дошта бошад!

Ҷашни Истиқлолият 9 сентябр қабул шудааст, маҳз дар ҳамин рӯз бигзор миллат онро ҷашн гирад. Садҳо нафар хориҷиён дар рӯзи Истиқлолият интизор буданд, ки раҳпаймоиҳои бошукӯҳ ва рангорангии бемислро бубинанд. Онҳо медонанд, ки ин миллат ориёӣ аст ва аз ӯҳдаи ҳама кор мебарояд. Аммо  мутаассиофна дар рӯзи Истиқлолият диданд, ки мо аз ӯҳдаи ҷашнгирии бошукӯҳтарин ҷашнамон намебароем.

Баъзе аз масъулин бар он ақидаанд, ки истиқлолият ба он хотир як рӯз қабл ҷашн гирифта шуд, ки рӯзи дигар ҷашн дар пойтахти кишвар буд. Инро банда ба ҷуз аблаҳтарин шарҳ чизе дигар номида наметавонам. Агар ба он ақида бовар кунем, пас Тоҷикистон ҳамон Душанбе будааст, дигар манотиқ Тоҷикистон набудаанд. Фаромӯш набояд кард, ки ҳар қадар орояш надиҳем як шаҳр Тоҷикистон шуда наметавонад. Тоҷикистон аз ҷиҳати ҳудуд худ онқадар калон нест, ки боз онро дар чаҳорчӯби як шаҳр ҷо кунем. Чӣ, мехостед, ки ҳама миллат барои ҷашнгирӣ ба пойтахт ҷамъ шавад? Ё ватан фақат аз раисони шаҳру навоҳӣ асту бояд онҳо ҳатман дар консерти ҷашни миллат дар пойтахт ҳузур дошта бошанд? Ҳатман бояд дар рӯзи Истиқлолият ҳукуматдорон бифармоянд, ки миллат ҳама дар либоси миллӣ ба раҳпаймоиҳо баромада, ҳама ҷо дастархонҳо кушояд, ҳофизон ҳама ҷо дар роҳҳо ҳунарнамоӣ кунанд. Насли наврас бидонад, ки истиқлолият чисту ватан чист, дӯст кисту душман чист.

Ҳам дар баробари ин хеле хуб мешуд, агар танзимро дар задани салют ҳам ҷорӣ мекардем. Ба фикри банда ин ҳама оташпартоиҳо ба ҷуз рекламаи истеҳсолкунандаи онҳо фоидаи дигаре надорад. Ё худ ҷашнҳои миллиро ба намоиши либоси духтарон ё худи онҳо табдил додан ҳам камоли хирад нест.

Аҳмади ИБРОҲИМ

Комментарии  

 
#1 Саттор Кургонтеппа 15.09.2017 16:20
Ба Хдо ки рост мега. Ман хам хамира гуфтани будум.
Цитировать
 

Добавить комментарий

Суроғаи мо:

Joomla ru